Μικρές και εύκολες ιδέες διακόσμησης

Ιδέες για το πως μπορείς να μεταμορφώσεις εύκολα μερικά παλιά αντικείμενα αλλά και να προσθέσεις φθινοπωρινές πινελιές στη διακόσμηση του σπιτιού σου όσο γίνεται πιο οικονομικά με υλικά από τη φύση.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μικρές και εύκολες ιδέες διακόσμησης»

Φθινοπωρινή διακόσμηση σε μαύρο χάλκινο!

Μία πρόταση για να διακοσμήσεις το σπίτι είναι να ταιριάξεις διαφορετικά υλικά όπως γύψος, ξύλο, μεταλλικά αντικείμενα και χρώματα με αντικείμενα της φύσης και να δώσεις έτσι μία λάμψη.

Από τις αρχές του μήνα άρχισα να εμφανίζω φθινοπωρινά και χάλκινα διακοσμητικά. Έβγαιναν ένα ένα από τα ντουλάπια και όλα κατέληγαν πρόχειρα πάνω στη τραπεζαρία μέχρι να πάρω απόφαση να στολίσω. Δεν ήμουν μέσα στο ‘mood’ της εποχής διότι ο καιρός ήταν κάπως.. Καλοκαιρινός να τον πω??
Όχι δε θα το πω. Τέλος Οκτωβρίου φτάσαμε, αν είναι δυνατόν να λέγονται τέτοιες λέξεις, τουλάχιστον μέσα σε αυτό blog.. χιχιχι

Συνέχεια ανάγνωσης «Φθινοπωρινή διακόσμηση σε μαύρο χάλκινο!»

Ιδέες διακόσμησης με DIY στεφάνια

Φτιάχνουμε στεφάνια από σχίνους κληματόβεργες και τα διακοσμούμε με καρπούς, φύλλα, δαντέλα, κορδέλες, καρό χριστουγεννιάτικες ή με ότι υλικά θέλουμε και έχουμε στη διάθεση μας. Είναι μία όμορφη πρόταση για να στολίζουμε διαφορετικά τα στεφάνια μας κάθε εποχή του χρόνου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ιδέες διακόσμησης με DIY στεφάνια»

Ένα φθινοπωρινό πρωινό (Decor)

Να που έφτασε η μέρα να απλώσω και εγώ τα φθινοπωρινά μου. Τι ωραία λέξη το φθινόπωρο, πόσα όμορφα πράγματα κρύβει. Μυρωδιές από σπιτικά γλυκά, κεριά κανέλας και μήλου, ζεστασιά, κουβέρτα στο καναπέ, ταινίες με ζεστό καφέ, φίλες να μαζεύονται!! Αυτό το τελευταίο είναι και το καλύτερο μου κάτι πρωινά που βρίσκουμε χρόνο και μαζευόμαστε για καφεδάκι στο σπίτι της μίας ή της άλλης. Και με τούτα και με εκείνα καθιερώθηκε απαραιτήτως η συνάντηση να είναι στο σπίτι μου μετά από κάθε στόλισμα!
Όλα αυτά που περιγράφω σε κάποια άλλη χώρα ίσως γιατί εδώ είμαστε ακόμα με την παντόφλα και το κοντομάνικο παρόλο που το βράδυ κάνει ψύχρα, το μεσημέρι σκάμε. Προσπαθώ και δε δίνω σημασία, κάνω πως δεν υπάρχει μεσημέρι και απολαμβάνω αυτό το κρύο αεράκι που κάνει το βράδυ και νωρίς το πρωί. 😜

Συνέχεια ανάγνωσης «Ένα φθινοπωρινό πρωινό (Decor)»

Διακόσμηση για το φθινόπωρο

Με απλά υλικά και αντικείμενα και πολύ φαντασία, μπορείς να διακοσμήσεις το σπίτι τώρα το φθινόπωρο. Εγώ έβαψα και κάποια παλιά ασημένια διακοσμητικά με ένα σπρέι χαλκού και τους έδωσα ξανά ζωή. Αυτή είναι η στολισμένη βιβλιοθήκη στην είσοδο του σπιτιού μου,

Πάει και ο Οκτώβριος! Εγώ πάντως δε κατάλαβα πόσο γρήγορα πέρασε και ότι πλησιάζει εκείνη η όμορφη μέρα που θα πρέπει να στολίσουμε! Δε με χαλάει, δε θέλω να λέω ψέμματα και να μεγαλώσει η μύτη μου. :p Mέχρι τώρα λειτουργούσαμε σε καλοκαιρινό mood αφού ο καιρός μόνο φθινόπωρο που δε θύμιζε, 29-30 βαθμούς με τον ήλιο να καίει, δε το λες και φθινόπωρο.
Η θερμοκρασία φαίνεται πως άρχισε να πέφτει και εγώ βρήκα την ευκαιρία να αλλάξω το σκηνικό μέσα στο σπίτι πριν κάνει κανένα αστείο και ανέβει πάλι. Σήμερα δηλαδή που έβρεξε το πρωί, είναι συννεφιασμένος και πήγε στους 22 δικαιούμαι να ανεβάσω και την ανάλογη ανάρτηση!!

Το ξεκίνημα λοιπόν έγινε από την είσοδο του σπιτιού!

Φέτος πήρα απόφαση να εξαφανίσω κάθε ίχνος ασημικού και να πάω όσο πιο κοντά γίνεται σε χρώματα της φύσης με κάποιες δόσεις χαλκού χωρίς όμως να γυαλίζει ιδιαίτερα.
Το καφέ, το μαύρο και το άσπρο είναι τα βασικά χρώματα που κυριαρχούν στο σαλόνι μου και λόγω ότι το σπίτι βρίσκεται σε χωριό και δίπλα σε βουνό τι καλύτερο στη διακόσμηση από υλικά της φύσης!!

Εντάξει τώρα, μπορεί να είναι μικρό το βουνό αλλά δε παύει να είναι βουνό και όταν χειμωνιάζει είναι τέλειο το σκηνικό και η θέα!

Τα προηγούμενα χρόνια ζούσα σε διαμερίσματα και πάντα μέσα στη πόλη οπότε είχα μαζέψει αρκετά γυαλικά. Σε αυτά πρόσθεσε και της γιαγιάς συν τα ασημικά της που πήρα προίκα όταν έφυγε. Από μικρή θυμάμαι τα περισσότερα σπίτια στην Αθήνα να είναι γεμάτα από γυαλικά, κρύσταλλα, ασημένια διακοσμητικά, μπιμπελό, σεμεδάκια, πορσελάνες! Ήταν must στην τότε διακόσμηση (όλα μαζί στολισμένα) κάπου στα τέλη του 70 -αν κρίνω από κάποιες παλιές φωτογραφίες της οικογένειας, δεκαετία 80 και σίγουρα αρχές 90 γιατί μετά άρχισαν σιγά σιγά να μαζεύονται κάποια αντικείμενα και να μένουν και τα έπιπλα πιο ‘γυμνά’.

Το περίεργο ήταν πως ακόμα και στα μοντέρνα σπίτια με τα ρετρό έπιπλα (οπως τα ονομάζουμε σήμερα), έβλεπες διακόσμηση με κρύσταλλα και πορσελάνες. Δηλαδή πρέπει να ήταν απαραίτητα αν ήθελες να μην ξεχωρίζεις από τους υπόλοιπους.

Το κακό είναι πως μάλλον κόλλησα αυτή τη συνήθεια και γέμισα το σπίτι με πράγματα που δε με εκφράζουν. Ναι μεν θέλω παλιά αντικείμενα αλλά όχι να γυαλίζουν υπερβολικά, όσα γυαλίζουν από τα παλιά τα κρατάω μόνο ως κειμήλια και για αυτό τα έχω κλείσει σε ντουλάπι. Όσα διακοσμητικά αγόρασα εγώ κατόπιν, δε τα λυπήθηκα και τους άλλαξα τα φώτα- χρώμα συγγνώμη. 😉 Έτσι, για να μπουν και αυτά σε ένα ντουλάπι ένα ωραίο πρωινό.

Τις λέξεις, θέλω καινούργια πράγματα, ούτε που τόλμησα να τις ξεστομίσω. Αυτά που έχω άρχισαν να πιάνουν πολλά ντουλάπι(α) και η επόμενη φάση είναι να μπουν σε κούτες με προορισμό το υπόγειο. Για να μην με στείλει λοιπόν και εμένα στο υπόγειο – και δίκιο θα έχει για να λέμε την αλήθεια- ένα σπρέι χαλκού μεταμόρφωσε κάποια αντικείμενα σε καινούργια!

Για παράδειγμα, αυτά τα κηροπήγια ζήτημα αν τα στόλισα ένα δύο χειμώνες. Προτίμησα λοιπόν να τα κάνω χάλκινα και βρήκαν τη θέση τους αμέσως.

Τα βαμβάκια που έφτιαξα πέρυσι και στόλιζαν το δωμάτιο που χρησιμοποιώ για τις χειροτεχνίες μεταφέρθηκαν στο σαλόνι και σε συνδυασμό με τα γήινα χρώματα φαίνεται να ζεσταίνουν περισσότερο το σκηνικό! Αν δεις τις φωτογραφίες στην ανάρτηση που τα έφτιαξα, ο χώρος του γραφείου μου έχει πιο ψυχρές αποχρώσεις οπότε τα βαμβάκια σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα στολίδια σου έδιναν την αίσθηση του άσπρου, μαύρου άντε και λίγο γκρι, τώρα μοιάζουν να απέκτησαν χρώμα ξαφνικά!

Οι φέτες είναι από πορτοκάλια και πόμελα που κατάφερα να αποξηράνω πέρυσι με φυσικό τρόπο, κοινώς στον ήλιο γιατί τεχνητά και τις δύο φορές μου κάηκαν παρόλο που είχα το φούρνο στους 100 βαθμούς – ίσα για να παραμένει αναμμένος.

Το φύλλο το βρήκα έξω από μία αυλή εδώ παρακάτω, μέρα μεσημέρι. Κάνε εικόνα..
Μία τρελή (εγώ) βγαίνει από το αυτοκίνητο, στην μέση του δρόμου, για να μαζέψει ένα μεγάλο φύλλο δέντρου! Η γυναίκα μέσα από την αυλή με κοιτούσε απορημένη αλλά τι να της εξηγούσα;; Και τι θα καταλάβαινε είναι το θέμα. Οπότε χαμογελώντας λες και είχα βρει θησαυρό έφυγα!
Επειδή όμως ο δολοφόνος γυρίζει πάντα στο τόπο του εγκλήματος, σκέφτομαι να ξαναπάω όμως βράδυ αυτή τη φορά μην γίνουμε και τελείως ρεζίλι.

Μαύρο κερί δεν είχα και δεν έβρισκα κιόλας. Λίγη μπογιά εξωτερικά σε ένα μισό κιτρινισμένο κερί και πήρε και αυτό μέρος στην σύνθεση. Εννοείται ότι γνωρίζεις πρώτα αν το κερί καίει εσωτερικά διαφορετικά θα αρχίζει να καίγεται και το χρώμα και υπάρχει κίνδυνος να μυρίζει, αν και με το ακρυλικό χρώμα χειροτεχνίας που το πέρασα δεν βγάζει τίποτα!

Αυτό είναι το αποτέλεσμα στη βιβλιοθήκη για αυτό το μήνα, όχι με πολλά ή φανταχτερά, τίποτα που να γυαλίζει γιατί μην ξεχνιόμαστε έρχονται Χριστούγεννα και θα πέσει πολύ χρυσόσκονη!! Ας χαρούμε λίγο πόσο καθαρά είναι ακόμα τα έπιπλα. 
Τη περίοδο των γιορτών δεν ισχύει αυτό που έγραψα πιο πάνω, το να γυαλίζουμε επιβάλλεται αλλά μόνο για τις μέρες που έχω στολισμένα. Εκεί κάνω και υπομονή με την χρυσόσκονη που πέφτει και πάει παντού όμως.

Τα λέμε σύντομα

Παλιά ποτήρια που τυλίχτηκαν με πηλό

Δύο παλιά ποτήρια του νερού μεταμορφώθηκαν σε πήλινο βάζο και κηροπήγιο αφού πρώτα τυλίχτηκαν με πηλό. Για την διακόσμηση τους χρησιμοποίησα τα τρουκ – διαμαντάκια -αξεσουάρ από μία παλιά μου ζώνη, αρκετά μοντέρνα και ροκ.

Έχω ένα κακό ελάττωμα. Δεύτερο δεν έχω, σου μιλάω ειλικρινά!
Πολλές φορές δένομαι συναισθηματικά με διάφορα αντικείμενα με αποτέλεσμα να μη θέλω να τα πετάξω ακόμα και όταν αυτά έχουν -σχεδόν- διαλύσει. Για παράδειγμα, αξεσουάρ, τσάντες, είδη διακόσμησης, παπούτσια.
Κάτι ανάλογο έπαθα και με την αγαπημένη μου ζώνη όταν άρχισε να ξεφτίζει. Έξι χρόνια την είχα και την έλιωσα μιλάμε, πόσο θα άντεχε;;  

Συνέχεια ανάγνωσης «Παλιά ποτήρια που τυλίχτηκαν με πηλό»

Φθινοπωρινά κηροπήγια από γύψο και υγρό χαλκού

Το φθινόπωρο θέλει ζεστά χρώματα και τι ποιο ταιριαστό και ποιο κοντά στο χρώμα της φύσης από τον χαλκό. Με λίγο γύψο έφτιαξα στρογγυλά κηροπήγια ψηλά και τα έβαψα μαύρα με κάποιες χάλκινες λεπτομέρειες που δημιούργησα με υγρό χαλκού.

Όταν μου έρχεται η όρεξη για κατασκευές συνήθως δεν έχω όρεξη για γράψιμο, το ίδιο συμβαίνει και ανάποδα. Η διάθεση για γράψιμο δεν συμβαδίζει ποτέ με τη κατασκευή, για κάποιο παράξενο λόγο.
Tώρα βρίσκομαι σε φάση ‘φτιαξίματος’ και στο γραφείο μου δεν έχει χώρο ούτε για ποτήρι. Θέλω να ξεκινήσω τα φθινοπωρινά μου στολίσματα και αυτό σημαίνει πως πρέπει να τελειώνω πρώτα με τις χειροτεχνίες. Δε περιμένω το καιρό να χαλάσει γιατί μπορεί να φτάσουμε Νοέμβριο και εγώ ακόμα να περιμένω. Εγώ βιάζομαι να ανανεωθώ, δε ξέρω αν με νιώθεις!

Συνέχεια ανάγνωσης «Φθινοπωρινά κηροπήγια από γύψο και υγρό χαλκού»