Νέο μέλος και καινούργια θεματολογία στο blog!!!

Εντάξει, οφείλω να παραδεχτώ πως δεν ήμουν και πολύ συνεπής στις υποσχέσεις που έδωσα στη πρώτη ανάρτηση του Σεπτέμβρη για όλα εκείνα τα project που είπα πως θα φτιάξω. Μην νομίζεις όμως ότι έχω ολοκληρώσει κάποιο και σου το κρατάω κρυφό. Όλο κάτι λείπει από το ένα, δεν αποφασίζω να τελειώσω το άλλο και γενικά κινούμαι με ρυθμούς χελώνας. Τότε σου είχα υποσχεθεί και Νέα τα οποία λέω να στα αποκαλύψω σήμερα. Μόνο μπαγιάτικα δεν τα λες και σκέφτηκα να είναι η έκπληξη της νέας χρονιάς!!

Ένα νέο μέλος γένους θηλυκού έρχεται να προστεθεί στην ομάδα του My home My memories και όπως φαίνεται θα χρειαστεί δική της κατηγορία!!
Μία συνεργασία (αν μπορείς να το πεις έτσι) που επιβεβαιώθηκε το καλοκαίρι και είχε πολύ άγχος μέχρι να τη σιγουρέψουμε και βέβαια να ολοκληρωθεί! Αυτή είναι και η αιτία που το τελευταίο καιρό τα έχω φορτώσει λίγο στο κόκορα με το blog και δε προλαβαίνω να ασχοληθώ.
Το bloggo-spito μου λοιπόν θα αποκτήσει νέο αίμα και νόημα!!!

Εντάξει στην αρχή θα μας πάρει λίγο χρόνο μέχρι να βρούμε τους ρυθμούς μας, έχει όμως δείξει τις προτιμήσεις της στο DIY και στο Crafting γεμίζοντας το μυαλό και το τετράδιο μου με τρελή έμπνευση όλο αυτό διάστημα! Δεν έχω ξεκινήσει ακόμα να φτιάχνω κάτι από αυτά που έχω σημειώσει, αλλά θα έρθει και εκείνη η ώρα όταν θα είμαι πιο ευέλικτη..
Έγραφα στη σελίδα ‘about’ του blog πως θα blogg-αρω μέχρι τα 90 αλλά από ότι βλέπω θα πρέπει να παραδώσω αλλού τους κωδικούς και τα εργαλεία μου πολύ πιο νωρίς!!

Ladies & Gents…
Σας παρουσιάζω το νέο μέλος του σπιτιού μου κυριολεκτικά και μεταφορικά!!
Καλά εδώ δεν είναι και από τις καλύτερες της φωτογραφίες αλλά είχε περάσει και μία μέρα ολόκληρη να ακούει χριστουγεννιάτικα τραγούδια διότι τα καλά παραδείγματα τα δίνεις νωρίς!! Αν και όπως δείχνουν τα πράγματα είναι περισσότερο του παλαιού τραγουδιού και της καντάδας η Δεσποσύνη.

Και κάπως έτσι  όλα μέσα στο σπίτι πρέπει να αλλάξουν! Μέχρι τώρα αφήναμε δεξιά και αριστερά στυλό, καπάκια, βίδες, εργαλεία, ξύλα, μπογιές, κέρματα, συνδετήρες. Εγώ πάλι είχα γεμίσει το χαμηλό σύνθετο με κεράκια, μπαταρίες, αρωματικά, και τη κασετίνα με τα καλά μαχαιροπίρουνα. Αναρωτιέμαι εδώ και μήνες που θα πάνε όλα αυτά?? Και αν μείνουν εκεί, θα ακούσω το θόρυβο από τα μαχαιροπίρουνα όταν θα φτάσει να τραβήξει τη κασετίνα έξω? Για να μην μιλήσω για τα κάτω ντουλάπια της κουζίνας που έχω όλα τα γυαλικά, διακοσμητικά βάζα, τα καλά μου πιάτα, πιατέλες και αν δε θέλω να γίνουν λαμπόγυαλο θα πρέπει κάποια στιγμή να τους αλλάξω θέση.

Μη σου πω τι απάντηση μου έδωσε ο father to be όταν είπα ότι δεν έχω που να τα πάω όλα αυτά.. Πέτα τα!! Περίμενες διαφορετική αντίδραση από άντρα?? Μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο σαν τα cartoon και τα μάτια μου πρέπει να γούρλωσαν! Εντάξει συνήλθα γρήγορα και χωρίς υπογλώσσιο και είπα ότι τουλάχιστον έχει χιούμορ! 😜

Το τελευταίο DIY που ξεκίνησα το καλοκαίρι και περιελάμβανε τούβλα, μία μεγάλη επιφάνεια ξύλου με γωνίες, βαμμένα διακοσμητικά, έμεινε στα σχέδια και όλα τα υλικά με χαιρέτησαν και πήγαν στο υπόγειο χωρίς δεύτερη κουβέντα, δική μου ή δική τους.
Σαν καλός μπαμπάς που αγχώνεται για τη κόρη του, σε χρόνο ρεκόρ τα μάζεψε και τα κατέβασε στο υπόγειο. Για πότε μάζεψε και το γραφείο του από το σαλόνι και το μετέφερε στο δωμάτιο χειροτεχνίας ΜΟΥ. Πάει και το μου ‘Αντωνάκηηη’, τώρα είναι μας. Αφού βέβαια πρώτα με έβαλε και πέταξα ότι είχα μαζέψει για μελλοντικά πρότζεκτ για να ανοίξει ο χώρος. Σκουπίδια θα μου πεις. Ναι εγώ ήθελα τα σκουπίδια μου!!! 😂

Τόσο καιρό που του ζητούσα να πάρει το γραφείο από το σαλόνι σε ένα από τα δωμάτια επάνω μου έκανε τον ζόρικο και ότι εκεί του αρέσει. Τώρα βλέπεις είναι αλλιώς. Θέλει να της κάνει χώρο για όταν με το καλό μπουσουλίσει…
Βλέπεις εσύ κάτι περίεργο?? Ναι εμάς θα μπουσουλίσει την επόμενη μέρα!! χιχιχι
Με το ζόρι κράτησα τα υπόλοιπα έπιπλα να μην τα πάει και αυτά στην άκρη για να έχει χώρο το παιδί!! Τελικά το συζητήσαμε και συμφωνήσαμε ότι έχουμε χρόνο να φτιάξουμε ντουλάπια και έπιπλα, γιατί δε θα κάνουμε και το παιδί genius που θα περπατήσει αμέσως, όσο και αν θεωρούμε τους εαυτούς μας αρκετά έξυπνους!! 😝

Εννοείται πως μου απαγόρεψε μπογιές, σπρέι, γυαλόχαρτα, γύψους, τσιμέντα μέσα στο σπίτι. Στο υπόγειο μου είπε θα κλείνεσαι –σαν τα ποντίκια πρόσθεσα εγώ – και θα φτιάχνεις ότι θέλεις. Άντε άμα έχει καλό καιρό άνοιγε τη γκαραζόπορτα να βγαίνεις έξω.
Εκεί μου επέτρεψε να προαυλίζομαι για να μην πεθάνω από τις αναθυμιάσεις του γύψου και των χρωμάτων!!

Εγώ τι να του απαγορέψω?? Είμαι η πιο ψύχραιμη της παρέας! Προς το παρόν εννοείται και αυτό επειδή μου υπενθυμίζω κάθε τόσο πως εγώ δε θα κάνω αυτά που κοροϊδεύω. Θα είμαι μία κουλ μάνα γιατί είμαι και καλλιτέχνης και ως καλλιτέχνης είμαι ανοιχτόμυαλη!! 😜
Εντάξει του φωνάζω που παρατάει μικροαντικείμενα στους καναπέδες και στο τραπεζάκι αλλά μου λέει μην τρελαίνεσαι, ακόμα δεν γεννήθηκε. Βγάλε την σκούφια σου και βάραμε είμαστε σε αυτό το σπίτι!! χαχαχαχαχα

Στα υπόλοιπα επικρατεί ψυχραιμία, τόση ψυχραιμία που ακόμα μας λείπουν πράγματα γιατί μέχρι το Δεκέμβρη ήμασταν του στυλ, έλα μωρέ έχουμε χρόνο. Πριν τις γιορτές ξυπνήσαμε και αντιληφθήκαμε ότι σε δύο μήνες έρχεται και πρέπει να ετοιμαστουμε.
Εγώ που κλασσικά αγχώνομαι με τέτοια θέματα ξέρω ότι μέχρι τη τελευταία στιγμή θα τρέχουμε να βάλουμε το σπίτι σε σειρά και να ψωνίσουμε αυτά που θα έχουμε ξεχάσει αλλά παλεύω να μην το δείχνω έντονα.


Όχι ότι είμαι και εγώ καλύτερη. Μέχρι το Σαββατοκύριακο έπλενα τη προίκα της και ας τα είχα χωρίσει ένα μήνα πριν σε τσάντες ανάλογα με τα πλυντήρια που έπρεπε να μπουν. Είναι και πολλά βλέπεις, σεντόνια, κουβέρτες, φορμάκια, πανάκια. Έχω όμως δικαιολογία η έγκυος. Εδώ και δύο μήνες με δέρνει τέτοια κούραση και υπνηλία που πραγματικά απορώ και έφτασα στο σημείο να με πιέσω γιατί πλησιάζει να μπω στο τελευταίο μήνα και το μόνο που έχω έτοιμο είναι το δικό μου βαλιτσάκι που ασφαλώς δε με χωράει και πρέπει να πάρω και μία μεγάλη τσάντα μαζί μου για να βάλω αυτά που περισσεύουν. Εννοείται πως έχει αρχίσει τα σχόλια, κανόνισε να πάρεις το μισό σπίτι στη κλινική! Το αστείο είναι πως με αυτά τα πράγματα που μας έχουν ζητήσει να έχουμε μαζί, ούτε της μικρής τα πράγματα θα χωρέσουν! Εεε αν δε μοιάσει στη μανούλα που θα μοιάσει… 😂😂

Οπότε αν με χάσεις να ξέρεις πως τρέχω για τα τελευταία. Εννοείται και έχουμε διαλέξει ποδηλατάκι, πατίνι, αλογάκι και τα σχετικά αλλά περιμένουμε να μεγαλώσει λίγο.. χαχαχαχα Όχι ότι δεν είμαστε ικανοί να τα αγοράσουμε και αυτά από τώρα!! Με το ζόρι κρατηθήκαμε την άλλη φορά να μην αγοράσουμε παιχνίδια και περιοριστήκαμε σε ένα κρεμαστό που παίζει μουσική! Το κακό είναι πως θα ξανά πάμε σε αυτά τα μαγαζιά και πόσο δυνατοί νομίζεις ότι είμαστε;; 😜

Back to Blog – Το δράμα μιας blogger!

Δεν υπάρχει χειρότερο από το να πεις σε κάποιον που ασχολείται με τις χειροτεχνίες, πέτα!! Πολλές αλλαγές στο σπίτι, στη ζωή, νέα DIY και εγώ πρέπει να ξεκαθαρίσω τα πράγματα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Back to Blog – Το δράμα μιας blogger!»

Παλιό-situation

Απίστευτο και όμως αληθινό!! Κάνω ανάρτηση μετά από τρεις μήνες!!
Δεν ακούω χειροκρότημα και πολύ ανησυχώ, αν είναι να τα λέω μόνη μου δεν έχει νόημα.
Τέλος πάντων εγώ θα τα πω εξάλλου για αυτό πέρασα. :p

Από το Μάιο προσπαθώ να δημοσιεύσω ανάρτηση και απλά δε μου βγαίνει. Αυτή εδώ για να καταλάβεις την έγραψα τέλος Μαΐου και από τότε την έχω διορθώσει άπειρες φορές όπου σήμερα πήρα την μεγάλη απόφαση να την δημοσιεύσω! Καλά δεν ήμουν και απόλυτα σίγουρη αν όμως με άφηνα και άλλο, έβλεπα να επιστρέφω το Φθινόπωρο. Αγαπημένη εποχή!

Έπαθα Black out λέμε και γενικά ένα black παντού! Μέχρι που μου πέρασε και η ιδέα να σταματήσω το blogging!! Μετά σκέφτηκα να του αλλάξω όνομα μπας και φταίει αυτό. Δεν έφταιγε όμως αυτό. Δεν είχα καθόλου διάθεση για γράψιμο, κατασκευές, διάβασμα. Έμπνευση μηδέν. Ότι και αν έβλεπα στο pinterest δε μου άρεσε και από αυτό και μόνο να καταλάβεις πόσο μαύρα τα έβλεπα.

Να μου φταίει το καλοκαίρι;; Η ζέστη;; Γιατί μπορεί να άργησε να φτιάξει ο καιρός, για τα Κυπριακά δεδομένα, αλλά από την στιγμή που έπιασε αυτό ήταν. Έρχεται καύσωνας λένε το Σαββατοκύριακο! Στη μπανιέρα θα κοιμάμαι!!

Τώρα θα μου πεις εσένα σε έπιασε πολύ πριν την ζέστη. Ήξερα μάλλον τι με περίμενε και αντέδρασε το μυαλό.. χα χα χα Ετσι για να σου αποδείξω ότι έχω και μυαλό!!!

Σε κάποια φάση με έβαλα με το ζόρι να κάτσω στον υπολογιστή γιατί σκέφτηκα γράφοντας έρχεται η όρεξη και είπα, αφού το έχω δοκιμάσει με το φαΐ λογικά δουλεύει και με το γραπτό! 😛  Nada!! Έβαλα τα χέρια πάνω στο πληκτρολόγιο και καλά τώρα θα μου έρθει η έμπνευση, μέχρι που νευρίασα να κοιτάω μία άσπρη οθόνη και το γύρισα στο You tube να ακούσω τραγούδια!! Το μυαλό μου δεν έδινε εντολή να γράψω έστω ένα Καλημέρα, να πω τουλάχιστον ότι έκανα μία αρχή.

Αρχές Μαΐου κατόρθωσα να γράψω ένα κείμενο αλλά φτάνοντας στο τέλος αντιλήφθηκα ότι ήταν μέσα στη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια!! Μόνο να την διάβαζε κάποιος ανέβαζε ζάχαρο! Με είχε πιάσει κρίση ειλικρίνειας και έγραφα ότι είχαμε κάνει, φτιάξει και φάει εκείνο το διάστημα, μετά από απανωτές γιορτές, γενέθλια, αρραβώνες. Και άντε μετά να σε πείσω ότι εγώ δε τρώω πολύ και με παχαίνει ο αέρας που αναπνέω όταν περπατάω. Όποτε τέλος πάντων περπατάω.. Δε θα λιώσω και τα παπουτσάκια μου!!
Εννοείται πως την έσβησα την ανάρτηση.

Πως γίνεται και αυτή η άτιμη η όρεξη για φαΐ δουλεύει πάντα ανεξάρτητα από την υπόλοιπη διάθεση;;

Δε θα μπορούσα να το περιγράψω καλύτερα από το Παπαγιαννόπουλο. Δεν έχω όρεξη σου λέω!

Το επόμενο που έγραψα ήταν ένα κείμενο μέσα στα νεύρα και τη πίκρα για το τρόπο που λειτουργεί το blogging στο Στρουμφοχωριό μας με τους κακούς Δρακουμέλ -bloggers. Σκέφτηκα μάλιστα να παίξω εγώ το Σούπερ ήρωα που θα μας σώσει από τα σχέδια της κάθε αδίστακτης Ψιψινέλ, η κατά τα άλλα γλυκιά και καλή blogger που βγαίνει προς τα έξω είναι αυτή. Στο τέλος όμως επικράτησε η λογική διότι σκέφτηκα πως είναι πολλά τα γλυκά που τσάκισα τελευταία, έχω πάρει και κάτι κιλά… Που να τρέχω με τη Lycra τη στολή να διαγράφεται και η κυτταρίτιδα?? Σούπερ γούμαν σε καρικατούρα!! Πόσο ακόμα ρεζίλι να γίνω για αυτό το Blogging??

Εδώ θέλω να καταγγείλω πως ακόμα και για να γίνει κάποιος σούπερ ήρωας πρέπει να είναι αδύνατος αλλιώς δε δείχνει η στολή.. Έλεος πια!!

Το κοντή μη το σχολιάσεις.. Άσε και κάτι να πέσει κάτω..

Από τότε πέρασαν εβδομάδες που άνοιγα απλά το blog έγραφα μία παράγραφο για ένα θέμα, άλλη παράγραφο για άλλο θέμα και πλάκα πλάκα έχω επτά διαφορετικές αναρτήσεις με λίγες γραμμές στη καθεμία. Άμα τις ενώσω θα έχω ένα ωραίο ποτ πουρι με τα τελευταία μου σουξεδοκατορθώματα και από Σούπερ ηρωίδα μπορώ να γίνω το σούργελο της blogo-σφαιρας!!

Of course και δεν είμαι καλά, νομίζεις περίμενα εσένα να μου το πεις.
Δε με βλέπω κάθε μέρα στο καθρέφτη;; Ε βέβαια σε αυτόν που με δείχνει από το στήθος και πάνω! Μου φτάνει η μαυρίλα μου να πέσω και σε κατάθλιψη;; Πολύ πάει..
Κάθε πρωί τον ρωτάω, Καθρέφτη Καθρεφτάκι μου ποια είναι η πιο νέα εδώ μέσα;;
Και αυτός για ‘σπάσιμο’ μου δείχνει μία ρυτίδα, κάτι σημαδάκια και μία άσπρη τρίχα στο μαλλί.
Του είπα ότι η άσπρη τρίχα είναι από τη στεναχώρια που αποφάσισα να χάσω μερικά κιλά και αυτός μου απάντησε
Σούζι τρως!! Και ψεύδεσαι και τρως και τούρτες..
(αυτό παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας, ο υπόλοιπος κόσμος ξέρει ότι έχει μπλοκάρει ο μεταβολισμός μου. Που δηλαδή δεν είναι και τελείως ψέμα 😉)

Πως να σου το εξηγήσω τώρα ώστε να καταλάβεις το δράμα που πέρασα…
Το προηγούμενο μήνα θυμήθηκε η μάνα μου ότι με γέννησε και πόσο περήφανη αισθάνθηκε το 19… φευγα.. Τώρα για να λέμε την αλήθεια με τέτοιο παιδί μόνο περηφάνια μπορείς να νιώσεις!! χα χα χα
Αυτό για να βάλω στη θέση τους τα δύο ‘επόμενα’ που μου κουβάλησαν στο σπίτι με το έτσι θέλω. :p

Κάπου εκεί λοιπόν άρχισα να μετράω τα χρόνια και μου έβγαιναν πολλά. Η ηλικία μου χτύπησε νούμερο υψηλού πυρετού και όπως και να το κάνεις δυσκολεύομαι να το πάρω απόφαση. Εγώ ήμουν σίγουρη πως θα μείνω για πάντα μπεμπέκα και έρχονται να μου γκρεμίσουν τα όνειρα μου!! Έτσι είπα να το ρίξω στα γλυκά μήπως και ξεχάσω εκείνο το Δεσποινίς ετών….
31 και ορκίζομαι!! 

💥 Μπουρλότοοοο!!!  Γελάνε και τα κεράκια πάνω στη τούρτα!!!

Που έλεγε και η Καίτη Λαμπροπούλου στη ταινία

Εμένα όμως η εμπειρία της ζωής, μου δίδαξε πως σημασία δεν έχει η ηλικία αλλά ο άνθρωπος.
Άλλωστε εγώ δε δείχνω για τόσο μεγάλη. 
Είπες κάτι ομορφιά μου;;; 👿

Θέλω να πιστεύω πως πέρασε και αυτή η κρίση αν και η αδερφή μου λέει πως μεγάλωσα τόσο που έχουν αρχίσει οι αναμνήσεις και μου χτυπάνε τη πόρτα!! Κακίες της μικρής για να δείξει τη διαφορά ηλικίας αλλά πίσω έχει αχλάδα την ούρα. Εδώ που είμαι θα έρθεις και τότε θα τα πούμε. χαχαχα

Άσχετο αλλά τις τελευταίες μέρες μου έχει έρθει τρελή έμπνευση για κατασκευές!! Ποτήρι βλέπω ιδέα μου έρχεται όμως δε σηκώνομαι να πάω να φτιάξω κάτι. Μη μιλήσω για αυτές που είναι μισό φτιαγμένες γιατί τις παράτησα όταν με έπιασε το γλυκύ μου ή για αυτές τις τελειωμένες που δεν έχω φωτογραφίσει.
Να δεις που έχω μάτι.. Κακιασμένο και ζηλιάρικο.. 🙈😱

Τη Βασιλειάδου χρειάζομαι και εγώ να με φτύσει!

Φτύστε με όλοι μαζί μπας και καταφέρω να γράψω καμία ανάρτηση ακόμα αλλιώς με βλέπω να έρχομαι να σας τα λέω το Σεπτέμβρη! Αυτό το τρίμηνο πάτωσα!! χαχαχα Πολλά είπα;; Εεεε τρεις μήνες είχα να βγάλω τα εσώψυχα μου τι περίμενες;;

Καλησπέρα σε όλη την κομπανία!!

Απολογισμός

Αγαπητό Blog

Το έχω κάνει πλεον παράδοση και γράφω την πρώτη ανάρτηση της νέας χρονιάς μετά τις 20 Ιανουαρίου, οπότε είπα να μην την χαλάσω φέτος! Είμαι άνθρωπος των παραδόσεων μη το ξεχνάς!
Αν ήμασταν κόμμα ή σύλλογος σίγουρα θα κόβαμε και πίτα, πίτα όμως δεν φτιάχνω γιατί κάνω αποτοξίνωση από τα γλυκά. Τρώω μόνο σοκολάτες!! χιχιχι
Σήμερα αποφάσισα πως ήρθε επιτέλους η ώρα να κάνω την αρχή στο blogo-σπιτο και βλέποντας όλους γύρω μου είπα να ξεκινήσω και εγώ με έναν απολογισμό..

Αγαπητό 2016

Δεν ήσουν η τυχερή μου χρονιά, όμως δε μπορώ να πω ότι με ενόχλησες ιδιαίτερα τους πρώτους 11 μήνες. Στο τέλος σε έπιασε το γλυκύ σου και βάλθηκες να μου αποδείξεις ότι ήσουν όλα αυτά που σε κατηγορούσαν. Γρουσούζικο, κακό, άκαρδο.. Και καλά μας έστειλες αναποδιές (δέχομαι πως όλα μέσα στη ζωή είναι), έπρεπε όμως να μου χαλάσεις το μίξερ Παραμονή Πρωτοχρονιάς και να τρέχω στη γειτονιά να βρω εφεδρικό προκειμένου να τελειώσω τη βασιλόπιτα;; Για να μην μιλήσω για το μπλέντερ, για το καλό μου πυρέξ, για τον θερμοσίφωνα ή μήπως να σου θυμίσω την κλειδαριά του σπιτιού Παραμονές Χριστουγέννων που με άφησε δύο ώρες έξω στο κρύο…

Όλα αυτά μόνο το Δεκέμβρη, βλέπεις δεν αναφέρω τα προηγούμενα!! Heloooo. Ποια νομίζεις ότι είμαι;; Κρίση λένε πως έχουμε, εσύ δε το κατάλαβες; Τέλος πάντων σε αποχαιρέτησα όπως σου έπρεπε, με πολύ φαΐ δηλαδή, γιατί ότι και αν έκανες την όρεξη δε κατάφερες να μου την κόψεις. Όχι δε λυπήθηκα που έφυγες γιατί η επόμενη χρονιά, μου φαίνεται πιο promising!    

Αγαπητό 2017

Μετά τα δύο φλουριά που μου χάρισες και έκανες την αδερφή μου, το γαμπρό μου και την ξαδέρφη μου να σκάνε από το κακό τους και να με αποκληρώνουν από κάθε άλλη βασιλόπιτα, να ξέρεις ότι έχω εναποθέσει όλες τις ελπίδες μου σε εσένα! Βέβαια και μόνο που τους έσπασες το τσαμπουκά, να ξέρεις πως το χάρηκα πολύ!! Ε μα πια! Έπρεπε κάποιος να τους βάλει στη θέση τους, είχαν καταντήσει δερβέναγες της κάθε βασιλόπιτας και τρομοκρατούσαν τους καλεσμένους πως δε θα τους κόψουν κομμάτι! Κατά τα άλλα είναι συμπαθέστατα άτομα, δεν έχω παράπονο.

Σε ευχαριστώ που με έκανες θεία και τον αδερφό μου μπάρμπα. Ελπίζω να συνεχίσει να μου μιλάει όμορφα και γλύκα αλλιώς θα μάθει και το μωρό να τον φωνάζει έτσι και θα φροντίσω εγώ για αυτό. χα χα χα this a warning!!

Μας έστειλες μία πανέμορφη μπέμπα που μακάρι να πάρει από την Θείας της γιατί εννιάμισι μήνες είχε κακές συναναστροφές το παιδί. Από τη στιγμή που γεννήθηκε με το που την πλησιάζει κάμερα, κινητό, ταμπλετ ανοίγει τα μάτια, γυρνάει το βλέμμα και είναι έτοιμη για φωτογραφία ή βιντεοκλήση. Όχι δεν είμαι χαζο θεία απλά αυτή είναι παιδί του πατέρα της… :p

Αν πάλι πάρει από τη μάνα της θα γίνει και αυτή μία μικρή γλωσσού και πόσο να αντέξει πια το γαμπρουλάκι! Όχι τίποτα άλλο, φοβόμαστε μην επιστρέψει την μεγάλη και κρατήσει την μικρή και έκανε τόοοσο κόπο ο πατέρας μου να τη ξεφορτωθεί εεεε σορρρυ.. καλέ να την δώσει ήθελα να πω!
Ευτυχώς που υπάρχει απόσταση ασφαλείας με την αδερφή μου και έτσι θα ξαναγράψω ανάρτηση. 😀

2017 – κανόνισε να μου στείλεις κανένα έξτρα ευρουλάκι να βγάλω τα σπασμένα -κυριολεκτικά- του προηγούμενου και να έχω χαρτζιλίκι για την μπέμπα γιατί μην ξεχνάς πως πλέον είμαι η Θεία από την Κύπρο! Please Χαρίλαε!!

Αγαπητό μου Εγώ

Εγώ ρωτώ και εγώ απαντώ.
Ε: Τι περιμένεις από αυτή την χρονιά;;
Α: Προς το παρόν ένα μάστορα να φτιάξει το παράθυρο του μπάνιου.
Ε: Τι στόχους έχεις για φέτος;;
Α: Να σου πω, προσπαθώ να στοχεύσω μία χήνα που κυκλοφορεί ελεύθερη στο διπλανό χωράφι, αν
     τα καταφέρω.. Αν και η κολόνα του σπιτιού λέει πως άμα δεν ξέρεις να τη μαγειρέψεις άστη
     καλύτερα. Οπότε λεω να περιμένω να σκάσει μύτη καμία κότα.
Ε: Τι πρόγραμμα έχεις κάνει;;
Α: Το πρόγραμμα του φαγητού για την επόμενη εβδομάδα, εννοείται!
Ε: Πότε θα σοβαρευτείς;;;
Α: Ποτέ ποτέ ποτέ ποτέ… Το τραγούδησε ο Πάριος με την Δήμου και έκανε τρελή επιτυχία τότε!!

Κλείνω τον σοβαρό αυτό απολογισμό και σας εύχομαι να είναι μία τυχερή χρονιά για όλους!                    

Το τραγουδάκι είναι για την μπέμπα μας που θα πάρει το όνομα Μαργαρίτα! 

Και αυτό για την μαμά μου που η Μαργαρίτα την έκανε για πρώτη φορά γιαγιά αλλά εκείνη θα θυμάται πάντα τα καλοκαίρια της στη Κω που έτρεχε με τα ποδήλατα και τους φίλους της, όποτε θα της το τραγουδάει..

Επιτέλους Σεπτέμβρης!!

Κάθε χρόνο το ίδιο βάσανο. Από που να αρχίσω και πως να σου σερβίρω το μαντάτο…   Να γράψω Επιτέλους Σεπτέμβρης;; Θα δυσαρεστήσω μερικούς. Αν γράψω τέλος διακοπών, ξέρω μερικές που θα θυμώσουν. Α μη με πιέζεις, ονόματα δε λέω… Να ευχηθώ καλό φθινόπωρο;; Οι μερικές που λέω εκτός του θυμού θα πουν Από τωωωωρααα;;  Αααα όλα και όλα, εγώ blogs δεν θίγω.  

Και επειδή άκρη δε θα βγάλω και επειδή είναι αδύνατον να ευχαριστήσω τους πάντες, θα πω τα δικά μου και ας ευχαριστήσω εμένα στη τελική!

Προτιμάς δηλαδή να με βλέπεις προβληματισμένη και εκνευρισμένη όλη τη χρονιά;;;   Ααα γεια σου.. στα λόγια μου έρχεσαι!! Το λοιπόν.

Επιτέλους Σεπτέμβρης!!! Πίσω στη ρουτίνα!! Πίσω στις χειροτεχνίες!! Πίσω στο blogging!! Επιτέλους σπίτι μου σπιτάκι μου!! Αυτό που γυρνάς και πρέπει να κάνεις τόσες δουλειές, με χαλάει, μοιάζει με μετακόμιση και τελειωμό δεν έχει. Το γιοφύρι της Άρτας για να καταλάβεις πρέπει να τελείωσε πιο γρήγορα από το καθάρισμα του σπιτιού μου!!  

Φέτος δε μπήκα στο κόπο να με ψυχαναλύσω, το έκανα πέρυσι και μάλιστα έγραψα και ανάρτηση ‘Διακοπές τέλος’, νομίζω φτάνει. Κάθε χρόνο τα ίδια θα έχουμε;;  Έτσι και αλλιώς πάντα οι άλλοι έχουν το πρόβλημα! Εγώ σαν άνθρωπος δεν αλλάζω! χιχιχι  

Και κάνω που λες το λάθος και διαβάζω τη περσινή ανάρτηση που μοίραζα υποσχέσεις.  Last year.. Εννοείται.. Δηλαδή μη περιμένεις μεγάλες αλλαγές, ούτε μικρές μη σου πω.

  • Μιλούσα για οικονομία που βεβαίως και δεν έκανα. Ήθελα μία παγωτομηχανή τζάμπα θα μου την έδιναν;
  • Είπα θα αδυνατίσω και δεν έχασα γραμμάριο, αντιθέτως πήρα και ότι περίσσευε από τους γύρω. Τρώω πάντα με μεγάλη όρεξη και χαίρω άκρας υγείας! Αυτό έχει σημασία!!

Και σε αυτό το σημείο τρώω μία φλασιά που λένε.. Τόσα έφαγα αγάπη μου η φλασιά θα με παχύνει;   Σκέφτηκα που λες, ποιες καλοκαιρινές φωτογραφίες θα ανεβάσω στο blog;; Για πόσα χρόνια ακόμα θα δείχνω τα πόδια και τη σκιά μου;; Κάποια στιγμή πρέπει να εμφανιστώ και εγώ και όποιος αντέξει!!

Μου πέρασε από το μυαλό να σου δείξω φωτογραφίες από κάτι περασμένα καλοκαίρια την εποχή που ήμανε αδύνατη αλλά τελικά με κέρδισε η σκιά μου και φέτος! Δε φταίω εγώ. Εκείνο το σημείο με έδειχνε ψιλή και αδύνατη. Πόσες φορές θα μου δοθεί τέτοια ευκαιρία;; Έτσι τουλάχιστον η αδερφή μου θα νομίζει πως έριξα μπόι και θα σταματήσει να με λέει κοντή.. Έχω σχέδιο σου λέω!! 😀

Η αλήθεια είναι πως τα πράγματα έγιναν σοβαρά όταν διάβασα πως εμφανίστηκε φάλαινα στη Κρήτη!! Όσο να πεις τη σύγκριση την φοβάμαι. Αν και εγώ φόρεσα αμέσως ροζ μαγιό για να ξεχωρίζω!  Από την άλλη ροζ και με τόσα κιλά… Η Miss Piggy στη Κρητική βερσιόν πρέπει να έμοιαζα! 

Έτσι πήρα την απόφαση και ξεκίνησα μέσα στις διακοπές δίαιτα-διατροφή-μαρτύριο-πες το όπως θες. Μεγάλη πίκρα έχω να δηλώσω. Ούτε παγωτά, ούτε λουκουμάδες, κομμένα τα ψωμιά και τα πιτόγυρα.
Αν έχασα κάτι;; Αρχικά την υπομονή μου. 
Κατόπιν έχασα και κάποια κιλά.

Γενικά πέρασα καλά, άλλαξα παραστάσεις, δε χαλάρωσα όσο θα ήθελα και οι λόγοι πολλοί. Ο Αύγουστος όπως αποδεικνύεται (κάθε χρόνο) είναι δύσκολος μήνας για μένα, με ένταση, άγχος, κούραση. 
Λέω να κάνω μία προσπάθεια και να χαλαρώσω τώρα που γυρίσαμε. Τα ακούς σύμπαν;;; Κανόνισε πάλι. Τι να κανονίσεις δηλαδή, φρόντισες ήδη να μην βαρεθώ και αυτό το μήνα!   

Το blogging μου έλειψε. Μάλιστα ήθελα να γράψω δύο μέρες αφότου σε χαιρέτησα, τέλος Ιουνίου, αλλά σκέφτηκα θα καταλάβουν όλοι τι ανισόρροπο άτομο είμαι και άντε να μαζεύω ξανά καινούργια αναγνωστάκια!!  

Αυτά για σήμερα my friends. Επιστρέφω σύντομα γιατί έχω πολλά να σου πω και να σου δείξω!!    

Mη με ψάχνεις είμαι αλλού! Φεύγω διακοπές!

Τους τελευταίους δύο μήνες το μυαλό μου είναι αλλού. Το σώμα μου είναι εδώ και περιφέρεται, το μυαλό μου όμως είναι σε κάποια παραθαλάσσια καφετέρια σε μια αρκετά απομακρυσμένη πόλη της Κρήτης και χαζεύω αυτό το απίστευτο μπλε της θάλασσας! Εντάξει δε μπορώ να μην παραδεχτώ την ομορφιά αυτής της εποχής! 

Μην παίρνεις αέρα ότι βρήκες σύμμαχο. Το έχω πει πολλές φορές πως με το καλοκαίρι δε τα πάω καλά, ζεσταίνομαι, ιδρώνω, κολλάω, γκρινιάζω- καλή ώρα! Η υπερβολική ζέστη με αποσυντονίζει και δε μπορώ να λειτουργήσω. Βραχυκυκλώνω και εμφανίζω Error 404 να συνδεθεί επειγόντως με ανεμιστήρα!  Όχι πως δεν αποσυντονίζομαι και άλλες εποχές και περιμένω ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, απλά η κατάσταση μου σε αυτή τη φάση χειροτερεύει. 

Όπου δω καρέκλα gypsy σωριάζομαι (είναι και άνετες οι άτιμες), απλώνω και τα πόδια μου σε τοίχους, κάγκελα και άλλα ακουμπιστήρια και άντε να με ξεκουνίσεις! Εννοείται παρέα με μία ποτήρα φραπέ – σε κουβά όπως λέω σε όποιον προσφέρεται να μου φτιάξει καφεδάκι! Τι να μου κάνει εμένα το απλό νεροπότηρο..

Εγώ και το καλοκαίρι υπήρξαμε φίλοι κάποτε.. Πρέπει να ήταν την εποχή που έτρεχα με ένα κόκκινο BMX (μάρκα ποδηλάτου για τους νέους) και οι μόνες μου σκοτούρες ήταν αν θα με άφηνε η γιαγιά να πάω βόλτα στην πλατεία με το ποδήλατο και εννοείται να μου δώσει λεφτά για παγωτό, δραχμές ήταν τότε! 

Ναι ρε φίλε είμαι λίγο μεγάλη. 
Μεγάααληη…  δεν είμαι και σαν τη Πελοπόννησο.

Τότε που λες δε με ένοιαζε η ζέστη, η κάψα μου για βόλτα και παγωτό με όλη τη παρέα ήταν μεγαλύτερη, ήμουν και νέο κορίτσι που να κουραστώ. Κάποτε ήμουνα πουλί και με αγαπούσανε πολλοί!! Εντάξει το ξέρουμε το παρακάτω. Mη το πεις!

Κόκκινο ποδήλατο έχω και τώρα, μεγάλη όρεξη για παγωτό έχω πάντα, κουράγιο για πετάλι όμως… δεν έχω καρδιά μου!! Τα φτύνω στην ανηφόρα και αρχίζω τα γαλλικά, @%@ , τι την ήθελα τη γυμναστική και άλλα τέτοια. Είπαμε να χάσω ‘κανένα’ κιλό όχι όμως να ξεβγώ που λένε και στη Κρήτη! Να βγω off για να στο μεταφράσω.  

Τις πρώτες εβδομάδες που λες θέλω τα όπα μου, θέλω τις τσάρκες μου, θα πιω το φραπεδάκι μου στην αυλή του χωριού, θα κάνω το μπάνιο μου στη θάλασσα γιατί είμαι και γοργόνα (ας γελάσουμε όλοι μαζί) θα αράξω στην καφετέρια κοντά στην θάλασσα να ακούω το κύμα, πλαααφ -πλουφ – πλααφ – πλουφ. Αλλά πόσο πια;; 
Αρχίζει και με πιάνει το ανάποδο. Τσατάλια τα νεύρα μου από το πολύ πλάτσα πλούτσα! Εντάξει έκατσα ξεκουράστηκα, χαλάρωσα, ξέφυγε το μυαλό μου. Αρχίζω να βαριέμαι την όλη διαδικασία της θάλασσας, με κουράζει και είναι που δε θέλω να κουραστώ και τόσο γιατί μετά θα πάει τσάμπα η ξεκούραση μου. Δε ξέρω αν με πιάνεις;; 

Γκρίνιααα εε? Λόγω της ημέρας… Η ζέστη… Κάτι τα λόγια του Παπά…

Και επειδή υλικά χειροτεχνίας δεν έχω στο χωριό για να ξεσπάσω την πληρώνουν τα κλαδιά από τους σχίνους, οι πέτρες, τα κοχύλια της παραλίας! Μαζεύω και εκεί ότι μπορείς να φανταστείς. Οι κακές συνήθειες δε κόβονται. Όχι μετά από όλα αυτά, δεν θα με χαρακτήριζα καλοκαιρινό τύπο!

Συγκρατήσου Αντωνάκη λόγω της ημέρας!!

Όπως κατάλαβες το κλείνω το μαγαζάκι για καλοκαίρι, πρώτον γιατί κάθε φορά προγραμματίζω να κάνω ανάρτηση στο ενδιάμεσο όμως δε στρώνομαι. Το μόνο που στρώνω είναι το τραπέζι για φαί, ως συνήθως!! Ε αφού η θάλασσα μου ανοίγει την όρεξη, τι να κάνω;;
Δεύτερον άντε και έγραψα. Ποιος έχει όρεξη να κάθεται να με διαβάζει;;; χαχαχα

Για αυτό σου λέω. Πάμε να χαλαρώσουμε να ξεφύγει λίγο το μυαλό μας, να δούμε λίγο κόσμο, να μιλήσουμε, να πιούμε καμιά ρακί και από το Σεπτέμβρη ξανά αρχίζουμε διαβάσματα, γραψίματα σε blog και σχολεία!! Πρώτα να ανανεωθούμε!

Ξέρω να πιω μία ρακί και για σένα!
Και πιες Κύριε Σκουντρή και ξαναπιες Κύριε Σκουντρή, πάρτον κάτω το Κύριο Σκουντρή.

Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα! Αυτό το τραγούδι μου άρεσε να ακούω όταν έκλεινε το σχολείο. Πότε? τότε… Μη ψάχνεις το πότε.. όταν είχε πρώτο βγει!!

Τελικά παίζει να είμαι και σαν την Πελοπόννησο! χαχαχα

Τώρα δε κλείνει το σχολείο αλλά κατεβάζω διακόπτες οπότε μία χαρά την αισθάνομαι !!

Εγώ μόνο να ευχηθώ καλή ξεκούραση σε όλους!!

Ραντεβού το Σεπτέμβρη ανανεωμένη και με άλλα κόλπα!

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ και υποσχέσεις

Μικρή πίστευα πως η έναρξη της νέας χρονιάς ήταν τον Σεπτέμβρη τότε που άνοιγαν τα σχολεία και εγώ ανέβαινα τάξη. Τότε που έδινα υποσχέσεις που ποτέ δεν τηρούσα. Θέλει και ερώτημα;; Θα είμαι καλή μαθήτρια στο σχολείο, θα διαβάζω, θα μαζεύω το δωμάτιο μου, δεν θα τσακώνομαι με τον αδερφό μου – έχω ακόμα ένα κορυφαίο ανέκδοτο να σου πω!!  Ε ναι αυτό μόνο ανέκδοτο θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις..

Συνέχεια ανάγνωσης «ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ και υποσχέσεις»